legittimo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

legittimo (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/le.'ʤit.ti.mo/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) prawny, prawowity
(1.2) słuszny, uzasadniony
(1.3) poprawny, zgodny z regułami
(1.4) pot. rzad. naturalny, czysty

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: legittimare
odmiana:
(1.1-4) lp legittimo m, legittima ż; lm legittimi m, legittime ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) figlio / erede legittimoprawowity syn / spadkobierca
(1.2) legittima difesasłuszna obrona
(1.3) uso legittimo di un vocabolo / di una locuzionepoprawne użycie wyrazu / wyrażenia
(1.4) olio legittimonaturalny olej
synonimy:
(1.1) legale, regolare, valido
(1.2) autorizzato, concesso, consentito, lecito, permesso
(1.3) comprensibile, giustificato, giusto, lecito, plausibile, ragionevole
(1.4) genuino, naturale, schietto
antonimy:
(1.1) illegale, illegittimo
(1.2) illecito, proibito, vietato
(1.3) immotivato, inammissibile, ingiusto, irragionevole
(1.4) adulterato, alterato, sofisticato
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. legittima ż, legittimario m, legittimazione ż, legittimismo m, legittimista m ż, legittimità ż
czas. legittimare
przym. legittimista, legittimistico
przysł. legittimamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-4) łac. legitĭmus < łac. lex, legis
uwagi:
źródła: