kurować

kurować (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wykurować)

(1.1) med. doprowadzać do zdrowia; stosować zabiegi lecznicze; przeprowadzać kurację

czasownik zwrotny niedokonany kurować się (dk. wykurować się)

(2.1) med. poddawać się kuracji; doprowadzać siebie do zdrowia

odmiana:

przykłady:

(1.1) Stary zielarz kurował Helcię ziołami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) leczyć, uzdrawiać

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kuracjuszka ż, kuracjusz mos, kuracja ż, kurowanie n

czas. wykurować dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. curo

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) heal
• czeski: (1.1) ošetřovat
• francuski: (1.1) soigner
• łaciński: (1.1) curare
• niemiecki: (1.1) kurieren
• słowacki: (1.1) ošetrovať

źródła: