kultywacja

kultywacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkultɨˈvat͡sʲja], AS: [kultyvacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob. ^ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: kul•tywa•cja

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uprawa ziemi

(1.2) podtrzymywanie i rozwijanie tradycji

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kultywacja	kultywacje
dopełniacz	kultywacji	kultywacji / przest. kultywacyj
celownik	kultywacji	kultywacjom
biernik	kultywację	kultywacje
narzędnik	kultywacją	kultywacjami
miejscownik	kultywacji	kultywacjach
wołacz	kultywacjo	kultywacje

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. kultywacyjny

czas. kultywować

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. cultivation

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cultivation; (1.2) preservation

źródła: