kucyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kucyk (język polski)[edytuj]

kucyk (1.1)
kucyk (2.1)
dziewczynka z kucykami (2.1)
wymowa:
IPA[ˈkuʦ̑ɨk], AS[kucyk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. zdrobn. od kuc

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) fryzj. rodzaj fryzury, w której włosy związane razem i luźno opadają; zob. też kucyk w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Jego córka uwielbia jeździć na kucyku.
(2.1) Moja koleżanka lubi nosić włosy związane w kucyk.
składnia:
kolokacje:
(1.1) jeździć na kucyku
(2.1) nosić / mieć / zrobić kucyk • związać włosy w kucyk • długi / krótki / cienki / gruby kucyk
synonimy:
(1.1) kuc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(2.1) koński ogon, kitka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kuc mzw
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: