kucken

kucken (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈkʊkn̩]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) pot. płnniem. patrzeć, spoglądać, spojrzeć

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gucken

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) sehen

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Kucken n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: kucken • ankucken • auskucken • bekucken • durchkucken • fernkucken • herauskucken • hereinkucken • herumkucken • hinauskucken • hineinkucken • hochkucken • nachkucken • rauskucken • umkucken • verkucken • vorkucken • wegkucken • zukucken

źródła: