kształtny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: K-kształtny

kształtny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkʃtawtnɨ], AS[kštau̯tny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) (o rzeczy) ładnie ukształtowany
(1.2) (o osobie) zgrabny, wyglądający przyjemnie dla oka
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Teraz domy rosły prawie równolegle. Jeden był duży i kształtny, o wielkich oknach i przestronnych pokojach[1].
(1.2) Może to niewłaściwe porównanie, bo z trzciną wiąże się pojęcie czegoś długiego, a Wietnamczycy niewielkiej postaci, Wietnamki zaś jeszcze mniejsze. Ale tak czy owak, to bestyjki nad wyraz misterne i kształtne, choć drobniuteńkie[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kształtność ż, kształtowanie n, kształt, ukształtowanie
czas. kształcić, kształtować ndk., ukształtować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
należy do wyjątków od zasady, że po spółgłoskach piszemy „rz[3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Olga Tokarczuk, Prawiek i inne czasy, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Arkady Fiedler, Dzikie banany, 1960, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.