Przejdź do zawartości

ksieni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ksieni (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. przełożona klasztoru żeńskiego[1][2]
(1.2) daw. księżna, władczyni[2]
(1.3) kapłanka[2]
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikksieniksienie
dopełniaczksieniksień
celownikksieniksieniom
biernikksienięksienie
narzędnikksieniąksieniami
miejscownikksieniksieniach
wołaczksieniksienie
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) opatka, przeorysza; daw. abatysa
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zakonnica
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ksiądz mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „ksieni” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. 1 2 3 Felicja Wysocka, Ewa Deptuchowa, Mały słownik zaginionej polszczyzny, Lexis, 2003, str. 114.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=ksieni&oldid=8081753”