krzem

krzem (język polski)

krzem (1.1)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [kʃɛ̃m], AS: [kšẽm], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; zob. też krzem w Wikipedii [od 2. poł. XIX wieku]

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	krzem
dopełniacz	krzemu
celownik	krzemowi
biernik	krzem
narzędnik	krzemem
miejscownik	krzemie
wołacz	krzemie

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma krzem?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. Si

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. krzemowiec m, krzemionka ż, krzemień m

przym. krzemowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. krzemień; por. etymologię łac. silicium

Słowo utworzone przez Józefa Bełzę.

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) silicon
• arabski: (1.1) سليكون
• baskijski: (1.1) silizio
• białoruski: (1.1) крэ́мній m
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) крэмн m
• bułgarski: (1.1) сили́ций
• buriacki: (1.1) сахюур
• czeski: (1.1) křemík m
• duński: (1.1) silicium n
• esperanto: (1.1) silicio
• farerski: (1.1) kisil n, silisium n
• francuski: (1.1) silicium m
• hiszpański: (1.1) silicio m
• interlingua: (1.1) silice
• islandzki: (1.1) silíkon n
• japoński: (1.1) ケイ素, 珪素, 硅素 (けいそ, keiso), シリコン (shirikon)
• jidysz: (1.1) סיליציום m (silicjum)
• kaszubski: (1.1) krzém m
• kataloński: (1.1) silici m
• litewski: (1.1) silicis m
• łaciński: (1.1) silicium n
• macedoński: (1.1) силициум
• mongolski: (1.1) цахиур
• niderlandzki: (1.1) silicium
• niemiecki: (1.1) Silizium n
• nowogrecki: (1.1) πυρίτιο n
• ormiański: (1.1) սիլիցիում
• rosyjski: (1.1) кре́мний m
• rumuński: (1.1) siliciu n
• słoweński: (1.1) silicij
• ukraiński: (1.1) кре́мній m
• volapük: (1.1) silikin
• węgierski: (1.1) szilícium
• włoski: (1.1) silicio m

źródła: