krotochwilny
krotochwilny (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) książk. mający skłonności do żartobliwych zachowań
- (1.2) książk. świadczący o krotochwilnym (1.1) charakterze lub intencji
- (1.3) książk. mający żartobliwy charakter, będący żartem
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik krotochwilny krotochwilna krotochwilne krotochwilni krotochwilne dopełniacz krotochwilnego krotochwilnej krotochwilnego krotochwilnych celownik krotochwilnemu krotochwilnej krotochwilnemu krotochwilnym biernik krotochwilnego krotochwilny krotochwilną krotochwilne krotochwilnych krotochwilne narzędnik krotochwilnym krotochwilną krotochwilnym krotochwilnymi miejscownik krotochwilnym krotochwilnej krotochwilnym krotochwilnych wołacz krotochwilny krotochwilna krotochwilne krotochwilni krotochwilne
- przykłady:
- (1.1) Niekiedy Ursus bywał bardzo krotochwilny[1].
- (1.2) Rodem Szkot, był znany w swej ojczyźnie tak ze swych krotochwilnych żarcików, jak z upodobania do wykrętów[2].
- (1.3) Powieść ta nie jest nieobyczajną, chocia zawierają się w niej słowa, do używania których nie przywykliście. Opowiem wam ją jednak ze względu na to, że jest wielce krotochwilną[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. krotochwila ż
- przym. war. krotofilny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. krotochwila + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Wiktor Hugo, Człowiek śmiechu, Felicjan Faleński (tłum.).
- ↑ Juliusz Verne, Bez przewrotu, Maria Julia Zaleska (tłum.).
- ↑ Sędzia bez spodni w: Giovanni Boccaccio, Dekameron, Edward Boyé (tłum.).