kredens

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kredens (język polski)[edytuj]

kredens (1.1)
kredens (1.2)
wymowa:
IPA[ˈkrɛdɛ̃w̃s], AS[kredẽũ̯s], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mebel do przechowywania naczyń stołowych; zob. też kredens w Wikipedii
(1.2) środ. mot. fiat 125p
(1.3) pot. kredyt[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Po kolacji mama schowała naczynia do kredensu.
składnia:
kolokacje:
(1.3) mieć kredens
synonimy:
(1.1) reg. śl. bifyj
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Katarzyna Kłosińska, Skąd się biorą frazeologizmy? Źródła frazeologizmów i mechanizmy frazeotwórcze, w: Perspektywy współczesnej frazeologii polskiej. Geneza dawnych i nowych frazeologizmów polskich pod red. Gabrieli Dziamskiej-Lenart i Jarosława Liberka, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2016, s. 48.