krańcówka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

krańcówka (język polski)[edytuj]

tramwajowa krańcówka (1.2) i krańcówka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. łódz.[1] ostatni przystanek tramwajowy lub autobusowy
(1.2) reg. łódz.[1] pętla linii tramwajowej lub autobusowej
(2.1) elektr. typ łącznika elektrycznego
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Wysiadam na krańcówce.
(1.2) Jak dojdziesz do krańcówki tramwajowej, musisz skręcić w lewo w ulicę Warszawską.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) łącznik krańcowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. krańcowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
od kraniec
uwagi:
Używanie określenia krańcówka zamiast pętla wynika prawdopodobnie z tego, że początkowo część z końcowych przystanków tramwajowych w Łodzi nie miała kształtu pętli - tramwaj nie objeżdżał przystanku, tylko stawał i zmieniał kierunek ruchu.
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 220.