korespondować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

korespondować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑], AS[korespõndovać], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) prowadzić korespondencję, wymieniać się listami
(1.2) mieć związek z czymś
odmiana:
(1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) korespondować z kimś N. na temat czegoś D.
(1.2) korespondować z czymś N.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. korespondencja ż, korespondent m, korespondentka ż, korespondowanie n
przym. korespondencyjny
przysł. korespondencyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: