korepetycja
korepetycja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik korepetycja korepetycje dopełniacz korepetycji korepetycji celownik korepetycji korepetycjom biernik korepetycję korepetycje narzędnik korepetycją korepetycjami miejscownik korepetycji korepetycjach wołacz korepetycjo korepetycje
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. korepetytor m, korepetytorka ż, repeta ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Korrepetition[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „korepetycja” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
