korcić

korcić (język polski)

wymowa:

znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skorcić)

(1.1) wywoływać mocne pragnienie czegoś

odmiana:

przykłady:

(1.1) Nie korci mnie, żeby kraść.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kusić, nęcić

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. korcenie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

ukr. кортіти

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) entice

źródła: