kopenhażanka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kopenhażanka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãnka], AS[kopẽnχažãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kopenhagi[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wśród młodych kopenhażanek szerzy się moda na tatuaże.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) mieszkanka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kopenhaga ż
forma męska kopenhażanin mos
przym. kopenhaski
związki frazeologiczne:
etymologia:
od Kopenhaga
uwagi:
(1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[2].
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kopenhażanin
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 10, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2007, ISBN 978-83-239-9999-7.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.