kooperacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kooperacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja], AS[koperacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.dł. sam.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współpraca, współdziałanie
(1.2) przest. spółdzielczość
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) współpraca, współdziałanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kooperowanie n, kooperant
czas. operować
związki frazeologiczne:
etymologia:
z p.łac. cooperativus "współpracujący", cooperatio "współpraca" i cooperans, dpn. cooperantis (p.pr.) od cooperari "współdziałać"
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.