konwój

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

konwój (język polski)[edytuj]

konwój (1.1) okrętów
konwój (1.1) wojskowy
wymowa:
IPA[ˈkɔ̃nvuj], AS[kõnvui ̯], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo; zob. też konwój w Wikipedii
(1.2) grupa uzbrojonych osób ochraniająca przewożony ładunek lub ludzi
odmiana:
przykłady:
składnia:
(1.1) konwój + D.
kolokacje:
(1.1) konwój morski / humanitarny / wojskowy / honorowy • konwój statków / okrętów / pojazdówjechać / jeździć / poruszać się w konwoju • jechać / jeździć / poruszać się konwojem • formować / rozformować konwój • dołączyć do konwoju • odłączyć się od konwoju
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konwojowanie n, konwojent m, konwojentka ż, konwojowiec m, konwojer m
czas. konwojować ndk.
przym. konwojowy, konwojencki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. eskorta • karawana • kawalkada
tłumaczenia:
źródła: