konstytucyjność
konstytucyjność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konstytucyjność konstytucyjności dopełniacz konstytucyjności konstytucyjności celownik konstytucyjności konstytucyjnościom biernik konstytucyjność konstytucyjności narzędnik konstytucyjnością konstytucyjnościami miejscownik konstytucyjności konstytucyjnościach wołacz konstytucyjności konstytucyjności
- przykłady:
- (1.1) Kontrola konstytucyjności ustaw należy wyłącznie do Trybunału Konstytucyjnego.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) konstytucyjność ustawy / prawa • badać / zakwestionować / stwierdzić konstytucyjność • kontrola / zasada / domniemanie konstytucyjności
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niekonstytucyjność
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konstytucja ż, konstytuanta ż, konstytucjonalista m, konstytucjonalistka ż
- przym. konstytucyjny, konstytutywny
- przysł. konstytucyjnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[3], Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) constitutionality
- baskijski: (1.1) konstituzionaltasun
- bułgarski: (1.1) конституционност ż
- hiszpański: (1.1) constitucionalidad ż
- rosyjski: (1.1) конституционность ż
- źródła:
- ↑ ze strony Trybunału Konstytucyjnego
- ↑
Hasło „konstytucyjność” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020. - ↑ Hasło „konstytucyjność” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
