konstanta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: konštanta

konstanta (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. element stały, trwały
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konstatacja ż
czas. konstatować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. constante[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło konstanta w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. II, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 437.

konstanta (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stała
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:

konstanta (esperanto)[edytuj]

morfologia:
konstanta
wymowa:
?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) stały
(1.2) mat. stały
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) senŝanĝa, senĉesa, ĉiamdaŭra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konstanto
przysł. konstante
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: