konspirator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: konšpirátor

konspirator (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uczestnik konspiracji[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jednych życie rewolucyjne pochłania całkowicie, czyniąc z nich zawodowych konspiratorów; drugich wciąga ono w swój wir częściowo, modyfikując i zastosowując do swych wymagań ich życie prywatne[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spiskowiec, zaprzysiężony
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konspiracja ż, konspiratorstwo n, konspira ż, konspirowanie n
forma żeńska konspiratorka ż
czas. konspirować ndk.
przym. konspiracyjny, konspiratorski
przysł. konspiracyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. conspirateur[3] < łac. conspirosprzysięgać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło konspirator w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Józef Piłsudski, Walka rewolucyjna w zaborze rosyjskim.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.