konsonant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Konsonant

konsonant (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. dźwięk języka mówionego powstający poprzez zablokowanie przepływu powietrza w aparacie mowy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Który z konsonantów występuje we wszystkich językach Kaukazu?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dźwięk
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konsonantyzacja ż, konsonantyzm mrz, konsonantyzowanie n
czas. konsonantyzować ndk., konsonantyzować się ndk., skonsonantyzować dk.
przym. konsonantyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. consonans
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

konsonant (język chorwacki)[edytuj]

wymowa:
IPA/konsǒnant/
podział przy przenoszeniu wyrazu: kon•so•nant
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. spółgłoska
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz chorwacki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

konsonant (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) spółgłoska
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

konsonant (język duński)[edytuj]

wymowa:
Dania: [kɔnsoˡnɑn't]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) spółgłoska
odmiana:
(1.1) en konsonant, konsonanten, konsonanter, konsonanterne
przykłady:
(1.1) Undersøgelser viser, at vokaler kan aflæses munden med en sikkerhed ca. 70% og konsonanter med en sikkerhed ca. 30%.Badania wykazują, że samogłoski można odczytać z ruchu warg z pewnością 70%, a spółgłoski z pewnością 30%.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) medlyd
antonimy:
(1.1) vokal, selvlyd
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

konsonant (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) spółgłoska
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. konsonanto
przym. konsonanta
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. consonans
uwagi:
źródła:

konsonant (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. spółgłoska
odmiana:
(1.1) en konsonant, konsonanten, konsonanter, konsonantene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) vokal
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

konsonant (język norweski (nynorsk))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. spółgłoska
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz norweski (nynorsk), kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

konsonant (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jęz. spółgłoska[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spoluhláska
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konsonantizmus m, konsonantnosť ż, konsonantizácia ż, konsonancia ż
przym. konsonantický, konsonantný, konsonančný
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.

konsonant (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gram. spółgłoska
odmiana:
(1.1) en konsonant, konsonanten, konsonanter, konsonanterna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) vokal
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

konsonant (język wepski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. spółgłoska
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz wepski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.