koninianin
koninianin (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌkɔ̃ɲĩˈɲä̃ɲĩn], AS: [kõńĩńä̃ńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob. ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Konina[1]
- (1.2) osoba pochodząca z Konina, urodzona w Koninie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koninianin koninianie dopełniacz koninianina koninian celownik koninianinowi koninianom biernik koninianina koninian narzędnik koninianinem koninianami miejscownik koninianinie koninianach wołacz koninianinie koninianie depr. M. i W. lm: (te) koniniany[2]
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wybitny / znany koninianin • szanowni / drodzy koninianie!
- (1.2) rodowity koninianin • koninianin z krwi i kości / z urodzenia / z dziada pradziada
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) mieszkaniec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Konin m, Konińskie n
- forma żeńska koninianka ż
- przym. koniński, podkoniński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1-2) Według normy ortograficznej obowiązującej do końca 2025 r. nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi były pisane małą literą[3]. Od początku 2026 r. nazwy te piszemy wielką literą.
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „koninianin” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „koninianin” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
- ↑ Hasło „Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
