konfident

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

konfident (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pejor. tajny wywiadowca
(1.2) przest. człowiek zaufany
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szpicel, agent
(1.2) powiernik, przyjaciel, zausznik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konfidencja f, konfidencjonalność f
forma żeńska konfidentka f
przym. konfidencjonalny, konfidencki
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. confidens
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: