koltuk

koltuk (język turecki)

koltuk (1.1)

koltuk (1.2)

wymowa:

IPA: [koɫtuk]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) fotel

(1.2) anat. pacha

(1.3) zakątek

(1.4) podpora, podpórka

(1.5) slang. burdel

odmiana:

(1.1-5)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	koltuk	koltuklar
biernik	koltuğu	koltukları
celownik	koltuğa	koltuklara
miejscownik	koltukta	koltuklarda
ablatyw	koltuktan	koltuklardan
dopełniacz	koltuğun	koltukların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp koltuğum koltuklarım 2. os. lp koltuğun koltukların 3. os. lp koltuğu koltukları 1. os. lm koltuğumuz koltuklarımız 2. os. lm koltuğunuz koltuklarınız 3. os. lm koltuğu koltukları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp koltuğumu koltuklarımı 2. os. lp koltuğunu koltuklarını 3. os. lp koltuğunu koltuklarını 1. os. lm koltuğumuzu koltuklarımızı 2. os. lm koltuğunuzu koltuklarınızı 3. os. lm koltuğunu koltuklarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp koltuğuma koltuklarıma 2. os. lp koltuğuna koltuklarına 3. os. lp koltuğuna koltuklarına 1. os. lm koltuğumuza koltuklarımıza 2. os. lm koltuğunuza koltuklarınıza 3. os. lm koltuğuna koltuklarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp koltuğumda koltuklarımda 2. os. lp koltuğunda koltuklarında 3. os. lp koltuğunda koltuklarında 1. os. lm koltuğumuzda koltuklarımızda 2. os. lm koltuğunuzda koltuklarınızda 3. os. lm koltuğunda koltuklarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp koltuğumdan koltuklarımdan 2. os. lp koltuğundan koltuklarından 3. os. lp koltuğundan koltuklarından 1. os. lm koltuğumuzdan koltuklarımızdan 2. os. lm koltuğunuzdan koltuklarınızdan 3. os. lm koltuğundan koltuklarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp koltuğumun koltuklarımın 2. os. lp koltuğunun koltuklarının 3. os. lp koltuğunun koltukların 1. os. lm koltuğumuzun koltuklarımızın 2. os. lm koltuğunuzun koltuklarınızın 3. os. lm koltuğunun koltukların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) koltuk altı → pacha

(1.4) koltuk değneği → kula, proteza

synonimy:

(1.5) genelev, aşağı mahalle, kırmızıfener, kerhane, umumhane, babilhane

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. koltukçu, koltukçuluk

czas. koltuklamak

przym. koltuklu

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: