kolonista

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kolonista (język polski)[edytuj]

koloniści (1.1)
wymowa:
IPA[ˌkɔlɔ̃ˈɲista], AS[kolõńista], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uczestnik kolonii
(1.2) mieszkaniec kolonii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Czy po tych wakacjach będzie wspominać miłego kolonistę?
(1.2) Po ciężkich stratach, głównie z powodu szkorbutu, koloniści powrócili do Francji. (z Wikipedii)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) osadnik, osiedleniec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kolonia ż, kolonie nmos, kolonijka ż, kolonialista m, kolonizator m, kolonializm m, kolonizacja ż, kolonizatorstwo n
forma żeńska kolonistka ż
czas. kolonizować ndk.
przym. kolonijny, kolonizacyjny, kolonizatorski, kolonialny, postkolonialny, kolonialistyczny, półkolonijny
przysł. kolonialnie, kolonijnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
od niem. Kolonist[1][2]
notowane od 1782 roku (niemiecki źródłosłów ogólnie od XVIII wieku)[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Hasło KOLONISTA w: Andrzej Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, t. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13016-4, s. 756.