kolofon

kolofon (język polski)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [kɔˈlɔfɔ̃n], AS: [kolofõn], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) formuła umieszczona na końcu tekstu z tytułem dzieła, datą i miejscem powstania, imieniem pisarza, czasem jego funkcją i pochodzeniem

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) colophon
• duński: (1.1) kolofon w
• norweski (bokmål): (1.1) kolofon m
• norweski (nynorsk): (1.1) kolofon m
• szwedzki: (1.1) kolofon w

źródła:

kolofon (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) kalafonia

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. kolofono

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: