kolaborant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kolaborant (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. pejor. osoba współpracująca z nieakceptowaną przez daną społeczność władzą, zwłaszcza okupacyjną
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) 16 stycznia oddział AK „Kurniawa” dowodzony przez Tadeusza Studzińskiego niemal oficjalnie przemaszerował przez Kościeliską i na Krzeptówkach powiesił otoczonego złą sławą góralskiego kolaboranta[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kolaboracjonista
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zdrajca, współpracownik
hiponimy:
(1.1) własowiec, folksdojcz / volksdeutsch, szmalcownik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kolaboracja ż, kolaboracjonista m, kolaboracjonistka ż, kolaboranctwo n, kolaboracjonizm m, kolaborowanie n, kolaborator m
forma żeńska kolaborantka ż
czas. kolaborować ndk.
przym. kolaboracyjny, kolaborancki, kolaboracjonistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Dziewczyna z Ipanemy, Maciej Pinkwart, 2003 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

kolaborant (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) polit. pejor. kolaborant
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kolaborantka, kolaborantství, kolaborace
przym. kolaborantský, kolaborační
czas. kolaborovat
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kolaborant (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit. pejor. kolaborant
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kolaborovať
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: