kokila
kokila (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kulin. małe, okrągłe naczynie kuchenne do doprawiania, zapiekania i podawania (często wykwintnych) przystawek i deserów[1][2][3]; zob. też kokilka w Wikipedii
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kokilka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „kokilka” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „kokilka” w: Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1.
- ↑ Maciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, Wyd. „Watra”, Warszawa 1987, s. 85.
- ↑ Hasło „kokila” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
kokila (język pali)
[edytuj]_1.jpg)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
kokila (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kokila kokily dopełniacz kokily kokíl celownik kokile kokilám biernik kokilu kokily miejscownik kokile kokilách narzędnik kokilou kokilami
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „kokila” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.