kode

kode (język baskijski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kod

(1.2) kodeks

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) zigor-kode → kodeks karny

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kodeketa, kodetze, kodifikazio

czas. kodetu, kodifikatu

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kode (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈko·ðə]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kod

(1.2) kodeks

czasownik przechodni

(2.1) kodować (szyfrować używając kodu)

(2.2) inform. kodować (programować)

odmiana:

(1) en kode, koden, koder, koderne

(2) at kode, koder, kodede, kodet

przykłady:

(2.2) Det nye ved den kunstige intelligens er at dens algoritmer opstår ud fra data og ikke bliver kodet på forhånd. → Nowością w sztucznej inteligencji jest to, że jej algorytmy powstają z danych i nie są z góry kodowane.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kodeord → hasło • adgangskode → kod dostępu (hasło) • stregkode → kod kreskowy • QR-kode → kod QR

synonimy:

(2.1) chifrere

(2.2) programmere

antonimy:

(2.1) afkode

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. afkode

rzecz. dekoder w

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. code

uwagi:

źródła:

kode (język norweski (bokmål))

wymowa:

IPA: /kuːde/ lub [ˈkuː.də]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kod

czasownik przechodni

(2.1) kodować

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kode (język norweski (nynorsk))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kod

czasownik przechodni

(2.1) kodować

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

war. koda

źródła: