kołodziej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kołodziej (język polski)[edytuj]

kołodziej (1.1)
wymowa:
IPA[kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j], AS[kou̯oʒ́ėi ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw.  rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów; zob.  też kołodziej w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kołodziejstwo n 
przym.  kołodziejski
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł.  *koło-dějь, od *děti „robić”; podobna konstrukcja dla słów złodziej, dobrodziej[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.