knogle

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

knogle (język duński)[edit]

knogler (1.1)
pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. kość
inflection:
(1.1) en knogle, knoglen, knogler, knoglerne
examples:
(1.1) De, der har prøvet at brække en knogle, ved, at det ikke gør ondt i starten, men først efter nogen tid.Ci, którym zdarzyło się złamać kość, wiedzą, że to nie boli na początku, ale dopiero po jakimś czasie.
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) ben
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
idioms:
kød og knogler
etymology:
notes:
sources: