klupa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

klupa (język polski)[edytuj]

klupa (1.1)
wymowa:
IPA[ˈklupa], AS[klupa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. leśn. przyrząd do mierzenia grubości drzew na pniu lub ściętego drewna okrągłego
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) średnicomierz, przest. jarzemko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. sklupować
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kluppe[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: średnicomierz
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. III, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969, s. 743.

klupa (język chorwacki)[edytuj]

klupa (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ławka
odmiana:
(1.1) lp klupa, klupe, klupi, klupu, klupom, klupi, klupo; lm klupe, klupa, klupama, klupe, klupama, klupama, klupe
przykłady:
(1.1) Sjedili smo na klupi u parku i razgovarali.Siedzieliśmy na ławce w parku i rozmawialiśmy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: