klacz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

klacz (język polski)[edytuj]

klacz (1.1) ze źrebakiem
wymowa:
IPA[klaʧ̑], AS[klač] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; zob. też klacz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Cześnik nieznacznie zmacał ręką kark klaczy, badając, czy bardzo zgrzana, i coś pod nosem mruknął[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kobyła, kobyłka, klaczka
antonimy:
(1.1) ogier
hiperonimy:
(1.1) koń, samica
hiponimy:
(1.1) źrebna
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wołacz w: koalar, Formy potencjalne.
  2. S. Żeromski: Popioły