kjempe

kjempe (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik

(1.1) walczyć

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(2.1) olbrzym, gigant

odmiana:

(1.1) å kjempe, kjemper, kjempet, kjempet lub å kjempe, kjemper, kjempa, kjempa

(2.1) en kjempe, kjempen, kjemper, kjempene lub ei kjempe, kjempa, kjemper, kjempene

przykłady:

(1.1) Vi skal kjempe mot rasisme og intoleranse! → Będziemy walczyć przeciwko rasizmowi i nietolerancji!

(1.1) Han var soldat og kjempet i mange kriger, men han døde en naturlig død. → Był żołnierzem i walczył na wielu wojnach, ale zmarł śmiercią naturalną.

(1.1) Regjeringen kjemper en forgjeves kamp mot arbeidsledighet. → Rząd toczy daremną walkę z bezrobociem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: