kiełb

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kiełb (język polski)[edytuj]

kiełb (1.1)
wymowa:
IPA[cɛwp], AS[ḱeu̯p], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) icht. drobna europejska ryba słodkowodna; zob. też kiełb krótkowąsy w Wikipedii
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
(1.1) Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełbie i płotki, lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadają podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynęty.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. kiełbik m
związki frazeologiczne:
mieć kiełbie we łbie
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ryby
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło kiełbie w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 913, Warszawa, PWN, 1982-3, ISBN 83-01-00281-6.
  2. Eliza Orzeszkowa, Cham.