keuchen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

keuchen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) (ciężko) dyszeć, sapać
(1.2) iść (ciężko) dysząc, sapiąc
odmiana:
(1.1) keuch|en (keucht), keuchte, gekeucht (haben)
(1.2) keuch|en (keucht), keuchte, gekeucht (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Gekeuche n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: