katarakta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

katarakta (język polski)[edytuj]

katarakta (1.1) w Ugandzie
wymowa:
IPA[ˌkataˈrakta], AS[katarakta], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol. próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód; zob. też katarakta (geologia) w Wikipedii
(1.2) med. zob. zaćma
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na całym Nilu występuje 6 katarakt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. καταράκτης (kataraktes) 'upust wody'[1]
(1.2) łac. cataracta
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zaćma
źródła:
  1. Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 143.

katarakta (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. zaćma[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. katarakt m
przym. kataraktový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło katarakta w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.