karb

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

karb (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[karp], AS[karp], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) małe nacięcie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bruzda, rowek, szczerba, wycięcie, wyżłobienie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. karbowaniec mrz, karbowy mos
związki frazeologiczne:
brać w karbybrać się w karbykłaść na karb
etymologia:
niem. Kerbe[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 290.

karb (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) węgiel
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. karbo, karbeto, karbdesegnaĵo, karbkrajono, lignokarbo, terkarbo, minkarbo, ŝtonkarbo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł. carbone
uwagi:
źródła: