karateka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

karateka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkaraˈtɛka], AS[karateka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. osoba uprawiająca karate
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. karate n
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap. 空手家
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

karateka (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ka.ra.'te.ka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport. karateka

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) (kobieta) karateka
odmiana:
(1) (2) lm karatekas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) karateca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kárate m, karate m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
równoważna forma preferowana to karateca
źródła: