karın

karın (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) anat. brzuch

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karın	karınlar
biernik	karını	karınları
celownik	karına	karınlara
miejscownik	karında	karınlarda
ablatyw	karından	karınlardan
dopełniacz	karının	karınların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karınım karınlarım 2. os. lp karının karınların 3. os. lp karını karınları 1. os. lm karınımız karınlarımız 2. os. lm karınınız karınlarınız 3. os. lm karını karınları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karınımı karınlarımı 2. os. lp karınını karınlarını 3. os. lp karınını karınlarını 1. os. lm karınımızı karınlarımızı 2. os. lm karınınızı karınlarınızı 3. os. lm karınını karınlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karınıma karınlarıma 2. os. lp karınına karınlarına 3. os. lp karınına karınlarına 1. os. lm karınımıza karınlarımıza 2. os. lm karınınıza karınlarınıza 3. os. lm karınına karınlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karınımda karınlarımda 2. os. lp karınında karınlarında 3. os. lp karınında karınlarında 1. os. lm karınımızda karınlarımızda 2. os. lm karınınızda karınlarınızda 3. os. lm karınında karınlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karınımdan karınlarımdan 2. os. lp karınından karınlarından 3. os. lp karınından karınlarından 1. os. lm karınımızdan karınlarımızdan 2. os. lm karınınızdan karınlarınızdan 3. os. lm karınından karınlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karınımın karınlarımın 2. os. lp karınının karınlarının 3. os. lp karınının karınların 1. os. lm karınımızın karınlarımızın 2. os. lm karınınızın karınlarınızın 3. os. lm karınının karınların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

gönülsüz yenen aş, ya karın ağrıtır ya baş

etymologia:

uwagi:

źródła: