kapitanoza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kapitanoza (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkapʲitãˈnɔza], AS[kapʹitãnoza], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. bezkrytyczne wierzenie w nieomylność autorytetu, przejawiające się nieanalizowaniem słuszności podejmowanych przez niego decyzji lub niekorygowaniem zauważonych jego błędów na skutek wierzenia, że nie może się on mylić[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W istocie, zaniepokojenie tym zjawiskiem przybrało przed laty takie rozmiary, że jedna z czołowych linii lotniczych przeprowadziła doświadczenie mające na celu określenie zasięgu kapitanozy w szeregach jej własnych pracowników.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) Nazwa pochodzi od słowa kapitan. Zjawisko odkryte przez komisje Federalnego Zarządu Lotnictwa USA, które wielokrotnie stwierdziło, że przyczyną wypadków były błędy pilotów nieskorygowane przez nikogo z załogi, nawet gdy były ewidentne. Załoga bowiem uznawała, że skoro autorytet (pilot) coś robi, to nie może się mylić[1].
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Robert Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2000.