kandelabr

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kandelabr (język polski)[edytuj]

kandelabr (1.1)
kandelabr (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stojący kilkuramienny świecznik; zob. też kandelabr w Wikipedii
(1.2) kilkuramienna latarnia uliczna
(1.3) przen. coś o kształcie kandelabru (1.1)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Wyrwał służącemu z rąk kandelabr i ująwszy samego za kark, wyprowadził do garderoby.[1]
(1.1) Czy menora jest typem kandelabru?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) świecznik
(1.2) latarnia
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kandelabrowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. candelabrum, franc. candélabre[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bolesław Prus, Emancypantki, tom III
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kandelabr w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.