kanclerz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kanclerz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) polit. tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech
(1.2) adm. tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi
(1.3) hist. (w dawnej Polsce) tytuł dostojnika kierującego kancelarią panującego, dodatkowo od XV w. sprawującego obowiązki ministra spraw wewnętrznych i zagranicznych
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) lord kanclerzkanclerz federalnyŻelazny Kanclerz
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kancelaria ż, kanclerstwo n, kanclerzanka ż, kanclerzyna ż
przym. kancelaryjny, kanclerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: