kanciarz
kanciarz (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kanciarz kanciarze dopełniacz kanciarza kanciarzy / rzad. kanciarzów[3] celownik kanciarzowi kanciarzom biernik kanciarza kanciarzy / rzad. kanciarzów[3] narzędnik kanciarzem kanciarzami miejscownik kanciarzu kanciarzach wołacz kanciarzu kanciarze depr. M. i W. lm: (te) kanciarze
- przykłady:
- (1.1) Pierwszy raz kanciarz skontaktował się z nim na przełomie października i listopada ubiegłego roku. Zaproponował po bardzo atrakcyjnej cenie kupno 45 ton cukru[4].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kanciarstwo n, kant mrz, kancik mrz, kantownik mos/mrz
- czas. ndk. kantować
- przym. kanciarski
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „kanciarz” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „kanciarz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- 1 2 Hasło „kanciarz” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
- ↑ (em), Numer na cukier, „Express Ilustrowany”, 2002-03-23, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
