kalambur
kalambur (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo lub dwuznacznych; zob. też kalambur w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kalambur kalambury dopełniacz kalamburu kalamburów celownik kalamburowi kalamburom biernik kalambur kalambury narzędnik kalamburem kalamburami miejscownik kalamburze kalamburach wołacz kalamburze kalambury
- przykłady:
- (1.1) Polska od noża do noża - kalambur sprzed lat autorstwa Jerzego Ludwika Kerna zachował aktualność[1].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) dowcip
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kalambury lm, kalamburzysta m, kalamburzystka ż
- przym. kalamburowy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) equivoque, pun
- białoruski: (1.1) каламбур m
- bułgarski: (1.1) каламбур m
- francuski: (1.1) calembour m
- hiszpański: (1.1) calambur m
- litewski: (1.1) kalambūras m
- niemiecki: (1.1) Kalauer m
- rosyjski: (1.1) каламбу́р m
- słowacki: (1.1) kalambúr m
- ukraiński: (1.1) каламбу́р m
- węgierski: (1.1) szóvicc
- źródła:
- ↑ Ryszard Marek Groński, Teatr polityczny, „Polityka nr 2548”, 2006-04-01, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
