kajuta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kajuta (język polski)[edytuj]

kajuta (1.1)
wymowa:
IPA[kaˈjuta], AS[kai ̯uta] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku; zob. też kajuta w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kajuta nasza jest to mały pokoik mający nie więcej, jak cztery łokcie kwadratowe przestrzeni; przy jednej ścianie przymocowane , jedno nad drugim, dwa łóżka (…).[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) kajuta pasażerska / kapitańska
synonimy:
(1.1) kabina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kajüte → kajuta[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Henryk Sienkiewicz: Listy z podróży do Ameryki
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kajuta w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

kajuta (język czeski)[edytuj]

kajuta (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. kajuta
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kajuta (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kajuta[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. kajutka ż
przym. kajutový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 302, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.
  2. Hasło kajuta w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.

kajuta (język szwedzki)[edytuj]

kajuta (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) żegl. kajuta[1]
odmiana:
(1.1) en kajuta, kajutan, kajutor, kajutorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ruff
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 411, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.