kaduk
kaduk (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) daw. praw. spadek pozostawiony bez dziedziców; zob. też kaduk w Wikipedii
- (1.2) daw. med. padaczka
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kaduk kaduki dopełniacz kaduka kaduków celownik kadukowi kadukom biernik kaduk kaduki narzędnik kadukiem kadukami miejscownik kaduku kadukach wołacz kaduku kaduki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kaduk kaduki dopełniacz kaduka kaduków celownik kadukowi kadukom biernik kaduka kaduki narzędnik kadukiem kadukami miejscownik kaduku kadukach wołacz kaduku kaduki
- przykłady:
- (1.1) Kaduk w średniowieczu przypadał władcy.
- (1.2) Stryjec całe życie cierpiał na kaduk.
- (2.1) Widocznie kaduk mnie opętał i nosił. Ale z duszą chrześcijańską nie tak to łatwo; odpiąłem ja kurtkę, sięgam pod koszulę, a szkaplerz na wierzch wykładam i z dobrą miną znowu ku drodze zawracam[2].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- prawem kaduka • po kiego kaduka • do kaduka
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: padaczka
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑
Rozdział II w: Adolf Dygasiński, Wilk, psy i ludzie, Drukarnia Granowskiego i Sikorskiego, Warszawa 1898, s. 23.
kaduk (esperanto (morfem))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) zgrzybiały
- (1.2) podupadły
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: