kańczug

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kańczug (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈkãj̃n͇ʧ̑uk], AS[kãĩ ̯ṇčuk], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.rozs. artyk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rodzaj bicza z plecionego rzemienia osadzonego na krótkim kiju[1]; zob. też kańczug w Wikipedii
(1.2) uderzenie kańczugiem (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kańczuga ż, kańczużanin mos
przym. kańczuski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kańczug w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.