kül

kül (język krymskotatarski)

kül (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

cyrylica: куль

Yaŋalif (1928—1938): kyl

wymowa:

IPA: [ˈcʏl]

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) popiół

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kül (język tatarski)

kül (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) geogr. jezioro

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kül (język turecki)

kül (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈcʏl]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) popiół

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kül	küller
biernik	külü	külleri
celownik	küle	küllere
miejscownik	külde	küllerde
ablatyw	külden	küllerden
dopełniacz	külün	küllerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp külüm küllerim 2. os. lp külün küllerin 3. os. lp külü külleri 1. os. lm külümüz küllerimiz 2. os. lm külünüz külleriniz 3. os. lm külü külleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp külümü küllerimi 2. os. lp külünü küllerini 3. os. lp külünü küllerini 1. os. lm külümüzü küllerimizi 2. os. lm külünüzü küllerinizi 3. os. lm külünü küllerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp külüme küllerime 2. os. lp külüne küllerine 3. os. lp külüne küllerine 1. os. lm külümüze küllerimize 2. os. lm külünüze küllerinize 3. os. lm külüne küllerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp külümde küllerimde 2. os. lp külünde küllerinde 3. os. lp külünde küllerinde 1. os. lm külümüzde küllerimizde 2. os. lm külünüzde küllerinizde 3. os. lm külünde küllerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp külümden küllerimden 2. os. lp külünden küllerinden 3. os. lp külünden küllerinden 1. os. lm külümüzden küllerimizden 2. os. lm külünüzden küllerinizden 3. os. lm külünden küllerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp külümün küllerimin 2. os. lp külünün küllerinin 3. os. lp külünün küllerin 1. os. lm külümüzün küllerimizin 2. os. lm külünüzün küllerinizin 3. os. lm külünün küllerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) kül rengi → szary

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: