kónc

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: konckóńc

kónc (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) o czasie koniec
(1.2) o miejscu koniec, skraj
(1.3) szpic, ostry koniec/ ostra końcówka
(1.4) anat. kończyna
(1.5) cel
(1.6) kawał, kawałek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bjez kónca → bez końca • do kónca → do końca, (po przeczeniach) przenigdy • kónc wzać → skończyć się, zginąć • posledni kónc → koniec końców, ostateczny koniec/krach
(1.2) prĕni kónc → początek • kónc lĕsa → na skraju lasu • kónc swĕta → koniec świata
(1.5) wotyknjeny kónc → wytknięty/zamierzony cel • k tomu kóncej → w tym celu
(1.6) rjany kónc puća → ładny kawał drogi
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: